“Ишқ толе қуёшидир, қайғули диллар тиканзори у туфайли гулшан бўлур. Ишқ порлаган тўлин ойдир, зулмат кўнгиллар кечаси у туфайли нурафшондир”.

Ҳазилдан жиддий гапга ва жиддий гапдан ҳазилга осонгина ўтиш кишилар энг зўр ўйлаганларидан кўра кўпроқ қобилят талаб қилади. Кўпинча ҳазил шунақанги бир ҳақиқатни очиб қўядики, ҳазилсиз унга етишиш амримаҳол бўлур эди.

Uyga kelish va tobora ulg‘ayib borayotgan o‘g‘limni ko‘rish – menga tashvishlarimni bir zumda unutishga yordam beradigan quvonchdir. Bu xursandchilik meni tubdan o‘zgartirdi.

Iffat esa yomonlik bilan shahvat hamda bunga o‘xshagan narsalar o‘rtasida turadi. Yana u serhafsalalik bilan behafsalalik o‘rtasida turadi.

Har kimki ilm xikmatni o’rganmagan desa, uni yoshligidan boshlasin, sog’ – salomatligi yaxshi bo’lsin, yaxshi ahloq va odobi bo’lsin, so’zining uddasidan chiqsin, yomon ishlardan saqlangan bo’lsin, barcha qonun – qoidalarni bilsin, bilimdan va notiq bo’lsin, ilmli va dono kishilarni xurmat qilsin, ilm va ahli ilmdan mol – dunyosini ayamasin, barcha real moddiy narsalar to’g’risida bilimga ega bo’lsin

Sivilizatsiya so‘ziniig tom ma’nosi ehtiyojlarning kuchayishi emas, balki o‘z xohishlarini ixtiyoriy va yaxshi o‘ylagan holda tiyishdan iboratdir.

Oqil va odil rahbariyat yo‘q yerda odamlar oqil va odil bo‘lmaydi.

Mutolaa ikki ruh orasidagi oshiqona muloqotdir.

Ки меҳр нури тенг тушар вайрону обод устина.

Inson jahon muammolarini hal qilish uchun tug‘ilmagandir, balki?

Барча лаззатни тотдим, офиятдан чучукроқ шарбат топмадим.

Ahmoq kishi hikmat lazzatini bilmaydi, bamisoli tumov kishi gulning hidini sezmaganidek.

Tarixning me’moridir isyon: taqdirga, zamonga, insonga...

Olovdan chaqnagan uchqun kabi bebosh bo‘lma.

Ma'lumki ,ko'zguda hamma narsa teskari ko'rinadi , lekin u siz biz o'zimizni hech qachon ko'ra olamas edik.

“Mana Buyuklar” kanali