Ochiq chehrali odam — ikkiyuzlamachilikdek nuqsondan yiroq bo’ladi... Ochiq yuzidan xaloyiqqa xursandlik; chuchuk so’zidan el-yurtga xurramlik. Odamiylik bilan ko’ngillarga sevimli; insoniylik bilan jonlarga yoqimli. Undan do’st-dushman xotirjam. Bunday kishi umridan baraka topgay.
Olim kerakki, o‘z ilmining poya va miqdorini asragay, gavharni imtihon uchun toshga urmagay.
Бефойда сўзни кўп айтма ва фойдалиғ сўзни эшитурдин қайтма.
Siringni asrash o'zingga maloldir, boshqa birovning uni asramog'i maholdir.
Гар йўқтур адаб, не суд олтун унидин,
Элнинг адаби хушроқ эрур олтунидин.
Ey Navoiy, o’yin kulgi naqadar diltortar bo’lmasin, odob va hayo yanada yaxshi, xushdir.
Johillikdan besaodatroq nima bor?
Кўп демак бирла бўлмағил нодон,
Кўп емак бирла бўлмағил ҳайвон.
Йигитликда йиғ илмнинг махзани,
Қарилик чоғи сарф қилғил ани
Дунё дорул-ҳаводисдур ва анга кўнгул боғламоққа ғафлат боисдур.
Ўз вужудингга тафаккур айлагил,
Ҳар не истарсен, ўзунгдин истагил.
Jahl ahli bilan kimki ulfat bo‘lg‘ay,
Ul ulfat ichra yuz ming kulfat bo‘lg‘ay.
“Ишқ толе қуёшидир, қайғули диллар тиканзори у туфайли гулшан бўлур. Ишқ порлаган тўлин ойдир, зулмат кўнгиллар кечаси у туфайли нурафшондир”.
Gul tikandan xoli bo'lmaganidek, yaxshi kishi ham g'amu ozordan ozod emas.
Менга не ишқу, не ошиқ ҳавасдур,
Агар мен одам ўлсам, ушбу басдур.