Ilmli inson ko‘p narsani bilishi yoki ko‘p savol berishi bilan bilinmaydi.
Balki ilmning alomati eng avvalo yolg‘on dunyodan yuz o‘girmoq va abadiy dunyoga tayyor turmoqdir.
Ochko‘zni mahrum, dunyoparastni g‘amgin ko‘rdim. Eng yaxshi savol-javobni kishining o‘z nafsi bilan hisoblashishda, oqilni oxiratga, johilni dunyoga intilishda ko‘rdim. Nafsni sharmandalik va do‘zax sari (odamlarni) haydashda ko‘rdim.
Men biroz ziqnaroqman, nima bo‘libdi? Biror narsaga pul sarflamoqchi bo‘lsam, o‘zimga o‘zim savol beraman – IKEA xaridorlarining ham shunday qilishga imkonlari bormikan… Men doimo birinchi toifa bilan uchishim mumkin, biroq pulning ko‘pligi uni behuda sarflashga sabab bo‘la olmaydi. Yaxshi yetakchi boshqalarga ibrat bo‘lishi lozim. IKEA’ning barcha xodimlari uchun ibrat bo‘lish esa mening burchimdir.